Απογοητευτικος*

Το πρώτο επίσημο ματς της σεζόν πέρασε για τον Ολυμπιακό, με το 0-1 επί της Καλλονής (και μάλιστα στο φιλόξενο ΟΑΚΑ, αφού στο γήπεδο του Αιολικού που έχει δηλώσει ως έδρα η ομάδα της Μυτιλήνης τα βελτιωτικά έργα βρίσκονται ακόμη σε εξέλιξη) να μην αποτελεί ίσως την ιδανικότερη πρεμιέρα για την πρωταθλήτρια και ακριβότερη ομάδα της Superleague. Αν το παιχνίδι αυτό γινόταν στα μέσα της σεζόν, όλοι θα μιλούσαν για μια «επαγγελματική νίκη» των ερυθρολεύκων, για «τρεις πόντους στο σακούλι» και θα εστίαζαν στα επόμενα ματς. Ακριβώς, όμως, επειδή πρόκειται για την πρώτη εμφάνιση του Ολυμπιακού της νέας ποδοσφαιρικής χρονιάς, τα συμπεράσματα που βγαίνουν από τον συγκεκριμένο αγώνα αποκτούν ιδιαίτερη σημασία.

Ας ξεκινήσουμε παραθέτοντας ένα γεγονός με ξεχωριστή βαρύτητα: ο Ολυμπιακός αποδοκιμάστηκε από τους οπαδούς του, τόσο με τη λήξη του ημιχρόνου όσο και μετά το τέλος του αγώνα. Πράγματι, οι Πειραιώτες κάθε άλλο παρά έθελξαν με την απόδοσή τους, παρουσιάζοντας αρκετά προβλήματα στην ανάπτυξη του παιχνιδιού και τη δημιουργία επικίνδυνων καταστάσεων για την εστία του Σιδεράκη. Μονοδιάστατος και άκρως προβλέψιμος, ο Ολυμπιακός πήρε το παιχνίδι αξιοποιώντας μια από τις πολλές (πάνω από είκοσι) στημένες μπάλες γύρω από την περιοχή της Καλλονής.

Αρκεί, όμως, μια κακή ομολογουμένως εμφάνιση, από δημιουργικής πλευράς, στην πρεμιέρα, για να αρχίσουν (για μια ακόμη φορά, παλιά μου τέχνη κόσκινο) οι αφορισμοί για τον άσχετο Μίτσελ που κάνει το μοντέλο αντί να βελτιώνει την ομάδα, τους μιζαδόρους που μας γέμισαν με παλτά σαν τον Σαβιόλα (ναι, τον ίδιο Σαβιόλα που με τον ερχομό του έριξε τα τσιμέντα του «Καραϊσκάκης» μερικές ημέρες πριν) και τον φραγκοφονιά τον Πρόεδρο που κοιτάζει να βγάλει λεφτά πουλώντας τους Αμπντούν, Τζιμπούρ (άντε αγόρι μου όμως…) και Χολέμπας; Σαφώς και όχι.

Για να μην παρεξηγηθώ, η εμφάνιση του Ολυμπιακού ήταν κάκιστη, και αν ο Λεοζίνιο είχε τελειώσει σωστά το τετ-α-τετ με τον Ρομπέρτο, είναι πολύ πιθανό αυτή τη στιγμή οι ερυθρόλευκει να είχαν στραβοπατήσει. Ωστόσο, εδώ έρχεται και μπαίνει ο αστερίσκος του τίτλου. Ας μην ξεχνάμε πως μιλάμε για μια ομάδα με επτά νέους ποδοσφαιριστές στη σύνθεσή της, εκ των οποίων οι τέσσερις από τη μέση και μπροστά. Και μάγος να ήταν ο Μίτσελ, αποκλείεται να κατάφερνε να κάνει μια τέτοια ομάδα να πετάει φωτιές μέσα σε ένα μήνα προετοιμασίας.

Το λάθος του Ισπανού ήταν ότι ξεκίνησε τον αγώνα χρησιμοποιώντας τόσους νέους ποδοσφαιριστές, στερώντας έτσι από την ομάδα του τη συνοχή και αναγκάζοντάς την να αναπτύσσεται μόνο μέσω ατομικών ενεργειών (του Ντομίνγκες κατά βάση και των ακραίων Χολέμπας, Σαλίνο και Κάμπελ σε δεύτερο πλάνο). Με τον Βάις εντελώς εκτός παιχνιδιού και τον Σαβιόλα να βολοδέρνει ανάμεσα στα σέντερ μπακ της Καλλονής, το πρώτο ημίχρονο πέρασε χωρίς οι ποδοσφαιριστές του Μαντζουράκη να απειληθούν ιδιαίτερα.

Στην επανάληψη, υπό την πίεση που δημιουργεί πάντα μια πρεμιέρα, το φόβο του στραβοπατήματος και τη δυσφορία του κόσμου, ο Μίτσελ (ορθότατα) αποφάσισε να στηριχθεί σε ποδοσφαιριστές που γνωρίζουν την ομάδα και έχουν ήδη προσαρμοστεί στον τρόπο παιχνιδιού της. Έτσι, οι Βάις, Σαβιόλα και Ντομίνγκες πέρασαν εκτός, την θέση τους πήραν οι Φετφατζίδης, Μήτρογλου και Φουστέρ (όλοι τους παλιοσειρές σε αυτόν τον Ολυμπιακό με τα τόσα νέα μέλη), και ο Ολυμπιακός παρουσιάστηκε σχετικά βελτιωμένος. Πέτυχε το γκολ με τον Μανιάτη, δημιούργησε μερικές επικίνδυνες καταστάσεις στα καρέ της Καλλονής και, εν πάσει περιπτώσει, θύμισε ομάδα και όχι αυτό το χάλι του πρώτου σαρανταπενταλέπτου.

Τι κρατάμε, λοιπόν, από την πρεμιέρα του Ολυμπιακού στη Superleague;

  • Η ομάδα χρειάζεται χρόνο για να δέσει. Δεν το λέω για να καλύψω ούτε τον Μίτσελ, ούτε τους ποδοσφαιριστές. Η εικόνα τως ερυθρολεύκων ήταν απαράδεκτη (ειδικά στο πρώτο ημίχρονο) και αν συνεχίσει έτσι ο Ολυμπιακός δεν έχει καμία τύχη στο Τσάμπιονς Λιγκ. Είναι, όμως, μια καινουρια ομάδα, στην οποία μάλιστα αναμένεται να προστεθούν ακόμη νέα πρόσωπα (Μπονγκ και κόφτης τουλάχιστον), και είναι φύσει αδύνατον να παρουσιαστεί αμέσως έτοιμη και πλήρως ανταγωνιστική.
  • Καλό κοουτσάρισμα από τον Ισπανό, που διέγνωσε το λάθος του και πέρασε στην ενδεκάδα ποδοσφαιριστές οι οποίοι προσέφεραν ομοιογένεια και συνοχή στην ομάδα, επιτρέποντας έτσι στον Ολυμπιακό να πιέσει αποτελεματικότερα την Καλλονή. Καλές οι μεταγραφές, με τα ονόματα μόνο όμως δεν κερδίζεις ούτε στο υποβαθμισμένο ποιοτικά ελληνικό πρωτάθλημα. Χρειάζεται σύνολο, και ο Ολυμπιακός δεν μπορεί να είναι τέτοιο, έχοντας επτά νέους ποδοσφαιριστές στην ενδεκάδα του.
  • Πολύ κακές εκτελέσεις στα στημένα, γεγονός που πρέπει να προβληματίσει σίγουρα το τεχνικό τιμ των Πειραιωτών. Ακόμη και αν το γκολ προήλθε από μια τέτοια φάση, είναι ανεπίτρεπτο να μην έχεις καταφέρει να απειλήσεις ουσιαστικά την αντίπαλη εστία, από τη στιγμή που κερδίζεις τόσες στημένες μπάλες γύρω από την περιοχή. Και μια που μιλάμε για στημένα, αυτό το παλικάρι ο Σιόβας αξίζει πολλά συγχαρητήρια για την απίστευτη έφεση που έχει να κερδίζει κεφαλιές στην αντίπαλη περιοχή. Ο Ολυμπιακός πρέπει να εκμεταλλευτεί αυτή την ικανότητα του Έλληνα στόπερ οπωσδήποτε.
  • Το πρέσινγκ ψηλά είναι από τα βασικά χαρακτηριστικά του νέου Ολυμπιακού. Μέτρησα κάμποσες φορές που οι Πειραιώτες έκλεψαν τη μπάλα μετά από πίεση κοντά στην περιοχή της Καλλονής, αντισταθμίζοντας έτσι ως ένα βαθμό τη μηδενική ανάπτυξη που είχαν, ιδιαίτερα από τον άξονα.
  • Όλο το παιχνίδι του Ολυμπιακού δημιουργικά, περνάει από τα πόδια του Ντομίνγκες. Με διαφορά ο ποδοσφαιριστής που κράτησε περισσότερο τη μπάλα στην κατοχή του στο χθεσινό παιχνίδι, ο Αργεντινός διαθέτει την ποιότητα να ανεβάσει ολόκληρη την ομάδα, αρκεί να γίνει πιο ουσιαστικός στις μεταβιβάσεις του. Σε σύγκριση, πάντως, με τον Μασάντο, είναι η μέρα με τη νύχτα.
  • Πολύ καλή εμφάνιση επιθετικά από τα δύο ακραία μπακ, Χολέμπας και Σαλίνο. Σε ένα παιχνίδι όπου ο αντίπαλος δεν απειλούσε, οι δυο τους ανέβαιναν συνέχεια και βοηθούσαν να ξεμπλοκάρει η ανάπτυξη του Ολυμπιακού. Επαναλαμβάνω, όμως, πως σε δύσκολα παιχνίδια είναι έγκλημα να αγωνιστούν μαζί (αν, φυσικά, δεν παραχωρηθεί τελικά ο Χολέμπας).
  • Ο Σαβιόλα ποτέ στην καριέρα του δεν ήταν ο επιθετικός που θα σηκώσει μόνος του το βάρος της επίθεσης. Με τους Βάις και Κάμπελ να μην τον βοηθούν, ο Αργεντινός χάθηκε ανάμεσα στους αμυντικούς της Καλλονής και δεν κατάφερε καθόλου να προσφερει στην ομάδα του. Ο Σαβιόλα είναι ιδανικός στο να πλαισιώνει το σέντερ φορ ως δεύτερος κυνηγός και να απειλεί αξιοποιώντας την ταχύτητά του και το ξεπέταγμά του στο χώρο. Τα στοιχεία αυτά, σε συνδυασμό με την τεράστια ποιότητά του, είναι που του επέτρεψαν να κάνει την καριέρα που έκανε. Στέλνοντάς τον να κυνηγάει ψηλές μπαλιές και να σπρώχνεται με τα αντίπαλα σέντερ μπακ, απλά τον χαραμίζεις και είναι κρίμα.
  • Σε τέτοια παιχνίδια που ο αντίπαλος ταμπουρώνεται στα καρέ του, ο Μήτρογλου απαγορεύται να λείπει από την ενδεκάδα του Ολυμπιακού. Και ας ήταν χθες πιο ατομιστής απ’όσο θα έπρεπε. Ο όγκος του, αυτό το γλυκό τσίμπημα της μπάλας σε ελάχιστα τετραγωνικά προκειμένου να δημιουργήσει χώρο για να εκτελέσει και η ικανότητά του να τραβάει πάνω του τους αντίπαλους αμυντικούς δεν αναπληρώνονται.
  • Στη θέση του αναιμικού Βάις, ο Φετφατζίδης έκανε ιδιαίτερα αισθητή την παρουσία του και προσέφερε πολλά περισσότερα από τον Σλοβάκο. Παραμένει, βέβαια, το γνωστό ζήτημα με την τελική προσπάθεια, αλλά τα δείγματα είναι πολύ ενθαρρυντικά για τον διεθνή μέσο. Μακάρι φέτος να πάρει τις ευκαιρίες που αξίζουν στο ταλέντο του, να βελτιωθεί ατομικά και να κερδίσει θέση βασικού στον Ολυμπιακό. Ο καλός Φετφατζίδης είναι τεράστιο κεφάλαιο για το ελληνικό ποδόσφαιρο. Από εκείνον εξαρτάται…
  • Για το αμυντικό κομμάτι, όπου ο Ολυμπιακός εμφάνισε σημαντικές αδυναμίες στα φιλικά, η Καλλονη δεν μας βοήθησε ώστε να μπορούμε να κάνουμε σοβαρή ανάλυση. Στα αμυντικά χαφ, πάντως, ο Ολυμπιακός χρειάζεται έναν γρήγορο ποδοσφαιριστή για να καλύπτει τα ανεβάσματα των ακράιων αμυντικών (και ο Μπονγκ είναι αρκετά επιθετικό μπακ). Δεν έχω παρακολουθήσει τον Γιαταμπαρέ, τον οποίο γράφεται πως έχει ξεχωρίσει ο Ισά, διαβάζω όμως πως είναι 1.90 και αμφιβάλλω για το πόσο γρήγορος μπορεί να είναι ένας ποδοσφαιριστής με τέτοιο σκαρί. Ελπίζω αυτοί που επιλέγουν να κάνουν καλή επιλογή, γιατί στο ποδόσφαιρο τους χώρους τους καλύπτεις σε μήκος και πλάτος και όχι σε ύψος…

Υ.Γ.: Ααα ρε γίγαντα Μαντζουράκη με το ριχτό το πουλοβεράκι στις πλάτες… Ούτε ο Αντσελότι τέτοιο στιλ…

Γιώργος Ρηγούτσος

Σχολιάστε..

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s