Μπαλαναλυοντας τον –υπο κατασκευη– Ολυμπιακο της νεας σεζον

Βρισκόμαστε στο πρώτο δεκαήμερο του Αυγούστου και η προετοιμασία του Ολυμπιακού για την επόμενη χρονιά κορυφώνεται. Η Superleague, με 18 ομάδες από φέτος, αρχίζει νωρίτερα απ’ό,τι είχαμε συνηθίσει (καιρός ήταν να διορθωθεί αυτή η κατάσταση που επικρατούσε και είχε ως αποτέλεσμα οι εκπρόσωποί μας στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις να δίνουν πρώτα ευρωπαϊκούς και μετά εγχώριους αγώνες) και οι πρωταθλητές δίνουν τον πρώτο επίσημο αγώνα της χρονιάς, απέναντι στην Καλλονή την άλλη εβδομάδα.

Πριν την έναρξη της καλοκαιρινής προετοιμασίας, οι ιθύνοντες του πειραϊκού συλλόγου διατράνωναν σε όλους τους τόνους δύο στοιχεία: Πρώτον, πως η ομάδα θα δώσει ανταγωνιστικά φιλικά με δυνατές ομάδες, αποφεύγοντας τις αναμετρήσεις με τοπικές μπυραρίες, όπου το σκορ λήγει με διψήφια διαφορά τερμάτων και οι ρεπόρτερ γεμίζουν τα διθυραμβικά τους κείμενα με τις λέξεις «μπετόν», «γρανίτης», «σφαίρα», «μηχανάκι», «εξολοθρευτής», «χαφάρα», «μάγος», «μαέστρος», «υδραυλικός», «ζογκλέρ», «κανόνι» και – το κορυφαίο όλων για τον αμίμητο και αξεπέραστο Φέλιξ Μπόρχα – «ξεκωλιαστής». Δεύτερον, πως το 80-90% των μεταγραφών θα έχει ολοκληρωθεί πριν τον Αύγουστο.

Πράγματι, ο Ολυμπιακός έκλεισε δυνατά φιλικά με ομάδες από τα κορυφαία πρωταθλήματα και σκοπό να πρωταγωνιστήσουν, αναμετρήσιες ικανές να αναδείξουν τις αδυναμίες του, και προχώρησε σε ικανοποιητικό βαθμό τις μεταγραφικές του υποθέσεις. Απομένει η απόκτηση αμυντικού χαφ και πλέον το ρόστερ της ομάδας θα είναι πλήρες. Καμία σχέση με προηγούμενες χρονιές όταν αναζητούνταν π.χ. ο αντικαταστάτης του Τζόρτζεβιτς μέχρι την τελευταία ώρα των μεταγραφών και τελικά η επιλογή στην οποία κατέληγε ο σύλλογος ήταν η μονιμοποίηση του Βραζιλιάνου Λεονάρντο (πού να’σαι τώρα κι εσύ…) ως αριστερού χαφ.

«Η μπάλα τώρα στον Μίτσελ», ακούω από πολλούς. «Ο Πρόεδρος το έκανε το καθήκον του, αγόρασε παιχταράδες, έφερε το Σαβιόλαρο, θα πάρει και ένα εξάρι-χάφαρο να καταπίνει χιλιόμετρα και αντιπάλους, και το καλό που του θέλω του Ισπανού να τους ταιριάξει και να κερδίζει και να παίζει μπαλάρα και να περάσει στην επόμενη φάση του ΤσουΛου και και και…»

Και να μετά οι ήττες στα φιλικά, και να μετά τα πρωτοσέλιδα για τον Μίτσελ που κρίνεται παιχνίδι με το παιχνίδι.

Ε, όχι…

Στην Ελλάδα έχουμε δει πολλά. Τα περισσότερα από αυτά, ίσως, στον Ολυμπιακό, με τον μετρ των προπονητομαγειρεμάτων Σωκράτη Κόκκαλη. Προπονητη που να κρίνεται από τα αποτελέσματα των φιλικών του καλοκαιριού, προσωπικά δεν θυμάμαι. Το είδαμε όμως και αυτό, και μάλιστα όχι με τον Γιάννη τον Μαντζουράκη αλλά με τον Μίτσελ της Ρεάλ και του 1,5 εκατ. γιούρος το χρόνο!

Αν είναι δυνατόν… Τελοσπάντων, ευτυχώς κέρδισε την Άντερλεχτ ο Ολυμπιακός, σταμάτησε να είναι το σύνολο-ντροπή των προηγούμενων δύο εβδομάδων, έγινε πάλι υπερομάδα και ησυχάσαμε. Όλα αυτά μέχρι σήμερα βέβαια και το φιλικό στο Μεστάγια με τη Βαλένθια, αλλά μάζευε και ας ειν και ρώγες, που λένε και στο χωριό μου… Ευκαιρία, λοιπόν, να πούμε δύο κουβέντες για τα όσα έχουμε δει από τον Ολυμπιακό που προετοιμάζεται, για τα νέα μεταγραφικά αποκτήματα, τα δυνατά σημεία και τις ελλείψεις της ομάδας που χτίζεται και στοχεύει σε μια ευρωπαϊκή διάκριση μετά από καιρό.

Ο Ολυμπιακός, σε σχέση με τους ποδοσφαιριστές στους οποίους βασίστηκε την προηγούμενη σεζόν, έχει χάσει ουσιαστικά τους δύο Αλγερινούς, τον Αμπντούν (Νότινγχαμ Φόρεστ) και τον Τζιμπούρ (υπό παραχώρηση από την αρχή του καλοκαιριού). Από εκεί και πέρα, ο Βλαχοδήμος έχει παραχωρηθεί δανεικός στην Αουγκσμπουργκ, οι Μοντέστο και Πάντελιτς δεν ανανέωσαν, ενώ ο Μίτσελ δεν υπολογίζει τους Κάρολ και Κοντρέρας.

Σε πρώτη ανάλυση, ακόμη κι αν ο Τζιμπούρ ήταν πρώτος σκόρερ του Ολυμπιακού τις δύο τελευταίες αγωνιστικές περιόδους, πιο πολύ από την ομάδα θα λείψει ο Αμπντούν. Ο Αλγερινός εξτρέμ άργησε να ξεδιπλώσει το ταλέντο του στον Πειραιά μετά τη μεταγραφή του από την Καβάλα, δικαίωσε, όμως τον Βαλβέρδε που τον εμπιστευόταν την περίοδο που όλοι αμφισβητούσαν την αξία του και εξελίχθηκε στον πιο θεαματικό και αξιόπιστο δημιουργικά ακραίο του Ολυμπιακού. Ανταποκρίθηκε και με το παραπάνω στις απαιτήσεις ενός μεγάλου κλαμπ, εκτιμήθηκε και αγαπήθηκε από τον κόσμο, προσέφερε αγωνιστικά και αποχώρησε (ως MVP του πρωταθλήματος) αφήνοντας προίκα στο σύλλογο κοντά στα 2 εκατ. ευρώ από τη μεταγραφή του στη Νότινγχαμ.

Ο Τζιμπούρ αποτελεί μια εντελώς διαφορετική περίπτωση. Σταθερότατος στο σκοράρισμα, συνεπέστατος και μακριά από το γνωστό, κακό του εαυτό στα αποδυτήρια, θεώρησε πως ο κύκλος του στο λιμάνι έκλεισε. Η κατάσταση φαινόταν από το χειμώνα, όταν φερόταν να ζητάει εξωπραγματικά ποσά για να ανανεώσει και όλα έδειχναν πως θα αποχωρούσε, μετά από 2,5 επιτυχημένα χρόνια στον Ολυμπιακό. Αν πιστέψουμε τα όσα παρασκηνιακά διέρρεαν από Ρέντη μεριά, τα χνώτα του Ραφίκ δεν ταίριαζαν με αυτά του Μίτσελ, ο οποίος προτιμούσε για την κορυφή της επίθεσης τον Μήτρογλου.  Τελικά ανανέωσε μεν, ψάχνει (και δεν βρίσκει εδώ και δύο μήνες) τον επόμενο σταθμό της καριέρας του, δε. Η προσφορά του, ιδιαίτερα στον τομέα του σκοραρίσματος, ήταν μεγάλη, στον Ολυμπιακό όμως ευελπιστούν πως με Σαβιόλα και Μήτρογλου η επίθεση είναι πλήρης.

Όσο για τους υπόλοιπους που αποχώρησαν από το λιμάνι, κανένας δεν θεωρείται αναντικατάστατος. Ο Μοντέστο προσέφερε πολλά και σε αρκετές θέσεις, ήταν με κάθε προπονητή στο βασικό σχήμα των πρωταθλητών, αλλά τα χρόνια πέρασαν, οι αντοχές έπεσαν και πλέον ο ρόλος του θα ήταν συμπληρωματικός. Ο Πάντελιτς ποτέ δεν κέρδισε την εμπιστοσύνη των Ιβήρων προπονητών με τους οποίους συνεργάστηκε, ο Κοντρέρας στην περυσινή χρονιά δεν έδωσε το κάτι παραπάνω και δικαιολογημένα δεν υπολογίζεται, ενώ ο Βλαχοδήμος δεν κατάφερε, παρά τις ευκαιρίες που του δόθηκαν από τον Μίτσελ, να ξεχωρίσει και φεύγει δανεικός σε μια ομάδα με μικρότερη πίεση για να αποδείξει την αξία του. Το γερμανικό ποδόσφαιρο το γνωρίζει, το στιλ ποδοσφαίρου της Άουγκσμπουργκ με τις αντεπιθέσεις του ταιριάζει και υπάρχουν όλα τα εχέγγυα για να πάρει χρόνο συμμετοχής και να τα καταφέρει. Μια ιδιαίτερη περίπτωση είναι ο Κάρολ, ο οποίος στον ενάμισι χρόνο του στον Πειραιά προσέφερε αρκετά, ανανέωσε στην αρχή του καλοκαιριού αλλά η άφιξη του Ρομπέρτο τον καθιστά υπεράριθμο.

Στη θέση των ποδοσφαιριστών που αποχώρησαν, μέχρι στιγμής έχουν αποκτηθεί οι Σάμαρης, Ολαϊτάν, Ντε Βινσέντι, Σαλίνο, Βάις, Τσόρι Ντομίνγκες Μετζανί, Σαβιόλα, Ρομπέρτο και Κάμπελ, ενώ στην Αθήνα για υπογραφές βρίσκεται και ο Μιγκέλ Τόρες. Παράλληλα, ο Ολυμπιακός έχει αποκτήσει και τους νεαρούς Τζανακάκη, Μπουχαλάκη και Κολοβό, τους οποίους και θα αφήσει για άλλον ένα χρόνο στις ομάδες τους (Εργοτέλη οι δύο πρώτοι και Πανιώνιο ο Κολοβός) ως δανεικούς.

Ας εξετάσουμε τις περιπτώσεις των νέων αποκτημάτων του Ολυμπιακού μία προς μία:

  • Σάμαρης: ο Έλληνας μέσος στον Πανιώνιο είχε αναλάβει επάνω του το μεγαλύτερο μέρος της δημιουργίας του παιχνιδιού και ξεχώριζε σαν τη μύγα μες στο γάλα. Η ποιότητά του είναι τέτοια που του χάρισε μια μεταγραφή στον πρωταθλητή, ωστόσο στον Ολυμπιακό έχει να ανταγωνιστεί για μία θέση ποδοσφαιριστές με πολύ μεγαλύτερες παραστάσεις (π.χ. Μασάντο, Ντομίνγκες). Ο Σάμαρης δεν είναι δα και πιτσιρίκι (24 ετών), είναι έτοιμος ποδοσφαιριστής και με τις εμφανίσεις του στα φιλικά έδειξε πως μπορεί να προσφέρει σίγουρα στην ομάδα ως μέρος του ροτέισιον. Ψηλός για κεντρικό χαφ, δεν είναι και ο πιο γρήγορος ποδοσφαιριστής του κόσμου. Στον Ολυμπιακό θα αγωνιστεί ως οχτάρι, πιο πίσω απ’ό,τι αγωνιζόταν στον Πανιώνιο, προσπαθόντας να συνεισφέρει κυρίως δημιουργικά, με τις πολύ καλες του μεταβιβάσεις και το παιχνίδι με τη μία να αποτελούν τα μεγαλύτερα ποδοσφαιρικά του ατού.
  • Ολαϊτάν: αποκτήθηκε από τη Βέροια τον Ιανουάριο, μετά από ένα μίνι-σίριαλ, ως ένας πολλά υποσχόμενος ποδοσφαιριστής με μεγάλα περιθώρια εξέλιξης. Τον χαρακτηρίζει η καλή κοφτή ντρίμπλα και η εκρηκτικότητα στα πρώτα μέτρα, καθώς και η ταχύτητα με την οποία κινείται μέσα στο γήπεδο. Σίγουρα χρειάζεται πολλή δουλειά για να σταθεί σε επίπεδο Ολυμπιακού και Τσάμπιονς Λιγκ, κυρίως στα τελειώματά του, την ουσία και την ομαδικότητα στο παιχνίδι του, έχει όμως αρκετά καλά στοιχεία και θα παλέψει με τον Διαμαντάκο για μια θέση στο ρόστερ της επόμενης χρονιάς.
  • Ντε Βινσέντι: αποτέλεσε το βασικό γρανάζι στη μεσαία γραμμή του ΠΑΣ σε μια άκρως επιτυχημένη χρονιά για τους Γιαννιώτες, και έναν από τους καλύτερους δημιουργικούς μέσους του πρωταθλήματος. Στον Πειραιά, όμως, ήρθε για δύο κυρίως λόγους, και οι δύο εξωαγωνιστικοί: για να μην υπογράαψει σε ανταγωνιστή (έντονο το ενδιαφέρον του Παναθηναϊκού για την απόκτησή του, πριν καταλήξει στο λιμάνι) και για αποτελέσει μέρος του γνωστού κάθε χρόνο αλισβερισίου δανεικών που γίνεται στη Superleague. Παρά τη δεδομένη ποιότητά του, στον Ολυμπιακό δεν υπάρχει ούτε χώρος ούτε χρόνος για αυτόν. Το πιθανότερο είναι πως θα αποτελέσει μια νέα περίπτωση Σουμπίνιο, με αλλεπάλληλους δανεισμούς. Η ικανότητά του να δημιουργεί φάσεις για τους συμπαίκτες του θα οδηγήσει τη μισή Superleague στο κατόπι του.
  • Σαλίνο: ο Ολυμπιακός επέλεξε τον Βραζιλιάνο δεξιό μπακ ως αντικαταστάτη του Βασίλη Τοροσίδη και έσπευσε να τον κλείσει ως ελεύθερο πριν καν μπει η άνοιξη. Βασικός και αναντικατάστατος στην Μπράγκα (με την οποία έφτασε μέχρι τον τελικό του Γιουρόπα Λιγκ πριν δύο χρόνια), ξεκινάει τη σεζόν ως η πρώτη επιλογή του Μίτσελ για το δεξί άκρο των πρωταθλητών. Πολύ επιθετικός ακραίος μπακ, με συχνά ανεβάσματα και πολλές προσπάθειες για δημιουργία, κατά κύριο λόγο με ένα-δύο και μετά γεμίσματα στην περιοχή, δύσκολα θα χωρέσει στην ίδια ενδεκάδα με τον Χολέμπας. Όσες φορές έχουν αγωνιστεί μέχρι τώρα στα φιλικά, η άμυνα παρουσιάζει σοβαρά προβλήματα, αφού και οι δύο συχνά χάνουν τον παίκτη τους και τρώνε εύκολα την ντρίμπλα. Όταν, δε, μπροστά από τον Σαλίνο αγωνίζεται ο Βάις που μαρκάρει με τα μάτια, ο Ολυμπιακός «μπάζει» και γίνεται η χαρά του αντιπάλου αριστερού εξτρέμ. Πρέπει να ανεβάσει πολύ στροφές στο αμυντικό κομμάτι για να προσφέρει τη σιγουριά που αναζητάει η ομάδα στην αμυντική γραμμή, ειδικά σε παιχνίδια Τσάμπιονς Λιγκ που οι Πειραιώτες ζητούν σταθερότητα και συνεχείς αλληλοκαλύψεις.
  • Βάις: αν έστω τα μισά από όσα έχουν ειπωθεί και γραφεί για τον Σλοβάκο εξτρέμ εμφανιστούν και στο χορτάρι, ο Ολυμπιακός θα έχει προχωρήσει σε μια τεράστια μεταγραφή. Μικρός σε ηλικία, με παραστάσεις από μεγάλα πρωταθλήματα και τεράστιο κίνητρο να επανασυστηθεί στο κορυφαίο επίπεδο, ο Βάις διαθέτει τις προδιαγραφές να ξεχωρίσει και να βοηθήσει ουσιαστικά τους Πειραιώτες στην προσπάθειά τους για διάκριση στην Ευρώπη. Προέρχεται από τραυματισμό που του στέρησε ουσιαστικά τους τελευταίους τέσσερις μήνες, πριν από αυτό όμως ήταν η όαση σε μια Πεσκάρα που αποτέλεσε σάκο του μποξ στην ιταλική Serie A. Στα μέχρι σήμερα φιλικά επιβεβαιώνει πως τα προσόντα του είναι υπερπολύτιμα για τον Ολυμπιακό του Μίτσελ: εκρηκτικότητα και εξαιρετική ευχέρεια στο ένας με έναν, έφεση στη δημιουργία για τους συμπαίκτες του και πολύ δυνατά πόδια. Βέβαια, υστερεί αρκετά στην τελική προσπάθεια και δεν πολυγουστάρει το μαρκάρισμα, στοιχεία που πρέπει να δουλέψει αν θέλει να επιστρέψει ως πρωταγωνιστής σε ένα κορυφαίο ευρωπαϊκό πρωτάθλημα. Σε κάθε περίπτωση, ο Βάις θα αποτελέσει έναν από τους κεντρικούς πυλώνες γύρω από τους οποίους θα δομηθεί ο Ολυμπιακός της νέας σεζόν.
  • Τσόρι Ντομίνγκες: απλά και ξεκάθαρα, ο τύπος αυτός μπορεί να αποδειχθεί η πολυτιμότερη μεταγραφή του φετινού Ολυμπιακού. Είναι ακριβώς αυτό που έλειπε από την περυσινή ομάδα στο χώρο του κέντρου. Δυναμικός χωρίς τη μπάλα και μια σκάλα τουλάχιστον πιο πάνω από κάθε άλλο κεντρικό χαφ του ελληνικού πρωταθλήματος (με μόνη εξαίρεση τον Ιμπαγάσα) στη συνάρτηση τεχνικής κατάρτισης – ουσίας στο παιχνίδι, ο Αργεντίνος είναι από τους ποδοσφαιριστές που ανεβάζουν επίπεδο την ομάδα στην οποία αγωνίζονται. Η φυσική του θέση είναι πίσω από το φορ και από εκεί μπορεί να προσφέρει σε κάθε τομέα του παιχνιδιού (εντάξει, με την εξαίρεση του μαρκαρίσματος). Θα τελειώσει τη χρονιά με διψήφιο αριθμό ασίστ και αρκετά γκολ, μια ηγετική φυσιογνωμία που θα γίνει σημείο αναφοράς. Προσωπικά, δεν το θεωρώ καθόλου τυχαίο που, ενώ στις αρχές του καλοκαιριού ο Ολυμπιακός ψαχνόταν έντονα για «δεκάρι» (θυμηθείτε τους Βερδού και Αμαλφιτανό), τελικά σιγά-σιγά το θέμα αυτό έκλεισε. Ο Ντομίνγκες δεν αποτελεί στοίχημα ούτε είναι ποδοσφαιριστής για να μένει στον πάγκο. Του δίνεις τη φανέλα να την πάρει σπίτι του και ξεμπερδεύεις…
  • Μετζανί: αποκτήθηκε από τη Μονακό (και μάλιστα ο Ολυμπιακός πλήρωσε τους Μονεγάσκους για να τον πάρει) για να συμπληρώσει την αμυντική τετράδα και να προσφέρει δύναμη και εμπειρία. Πιο σταθερός από τον Μανωλά, πιο γρήγορος από τον Σιόβα, με γεμάτες χρονιές στο Championnat, ο Αλγερινός στόπερ (που μπορεί να αγωνιστεί και ως αμυντικό χαφ, αν και ο Μίτσελ δεν νομίζω πως τον υπολογίζει ως τέτοιο) στην καλύτερη περίπτωση θα αποδειχθεί ένας αξιοπρεπέστατος ρολίστας για τους Πειραιώτες, στο στυλ του Μοντέστο. Μεταγραφή ομάδας και όχι ενδεκάδας.
  • Σαβιόλα: ναι ναι ξέρω, η μεταγραφική «βόμβα» του Προέδρου, ο ποδοσφαιριστής που «θα πέσουν τα τσιμέντα» στο Καραϊσκάκης με τα μαγικά του. Πέρα από όσα γραφικά συνοδεύουν την υπογραφή του «κούνελου» με τον Ολυμπιακό, ο Αργεντίνος πραγματικά μπορεί να προσφέρει πολλά στο λιμάνι. Δεν μένω στο όνομα που έχει στον ποδοσφαιρικό κόσμο, ούτε στα περάσματά του από Μπαρτσελόνα και Ρεάλ Μαδρίτης (και ο Φλάβιο Κονσεϊσάο από γεμάτες χρονιές στη «βασίλισσα» ήρθε στην Ελλάδα, και όλοι θυμόμαστε την εικόνα παλαιμάχου που παρουσίαζε σε κάθε παιχνίδι). Ο Σαβιόλα, εκτός από τα μεγαθήρια της Ισπανίας, σε όποια ομάδα κι αν αγωνίστηκε ήταν βασικός, σταθερός στο σκοράρισμα (δεν έχει πέσει κάτω από την αναλογία ενός γκολ ανά τρεις αγώνες) και σημαντικός για την ανάπτυξη και δημιουργία φάσεων. Δεν είναι «ντίβα» στον αγωνιστικό χώρο, ούτε απαιτεί από την ομάδα να παίζει γι’αυτόν, και αυτό ακριβώς είναι που τον κάνει πολύτιμο για τον Ολυμπιακό που χτίζεται. Από όσους ποδοσφαιριστές- «ονόματα» έχουν ακουστεί φέτος, είναι με διαφορά ο πιο ουσιαστικός και ταιριαστός στη φιλοσοφία παιχνιδιού του πειραϊκού συλλόγου. Ταχύτατος, με εξαιρετική τεχνική και πολύ καλά τελειώματα, συνεχή κίνηση και μεγάλη διάθεση να φτιάχνει φάσεις για τους συμπαίκτες του, ο Σαβιόλα αν αξιοποιηθεί κατάλληλα από τον προπονητή των ερυθρολεύκων, θα προσφέρει πολλά στην ομάδα, τόσο εκτελεστικά όσο και δημιουργικά. Στα θετικά του, να προσθέσουμε ακόμα την ικανότητά του να τραβιέται και στα άκρα (απαραίτητο στοιχείο αν αγωνίζεται στην ίδια ενδεκάδα με τον Μήτρογλου), καθώς και το γεγονός πως στα 32 του χρόνια δεν έχει υποστεί σημαντικούς τραυματισμούς. Παρότι προσωπικά αντιπαθώ οτιδήποτε έχει να κάνει με μεταγραφές-«βόμβες» (κατά τη γνώμη μου οι ομάδες μας πρέπει να ακολουθήσουν το αναπτυξιακό μοντέλο των Ολλανδών και των Πορτογάλων και όχι να γίνουν «νεκροταφείο ελεφάντων» όπως η Τουρκία), ο Σαβιόλα είναι από τις περιπτώσεις που το όνομα πραγματικά ανταποκρίνεται στην ουσία και το παρόν του ποδοσφαιριστή. Θα αποδειχθεί σημαντικός για τον Ολυμπιακό, εμπορικά και αγωνιστικά.
  • Ρομπέρτο: θυμάμαι μια συνέντευξη το χειμώνα που μας πέρασε, στην οποία μεταξύ άλλων ερωτήθηκε ο Βαλβέρδε για τον Νικοπολίδη και τα πρώτα του βήματα στην προπονητική. Απάντησε ο Ισπανός πως ο Αντώνης έχει τα στοιχεία εκείνα που θα τον βοηθήσουν να γίνει ένας αξιόλογος κόουτς (οκ, τι θα έλεγε θα μου πεις…) και στέκομαι στο κομμάτι που ανέφερε πως, για έναν προπονητή, είναι πολύ σημαντικό να έχει στο γήπεδο έναν τερματοφύλακα που να εμπιστεύεται απόλυτα και να καθοδηγεί αξιόπιστα την άμυνά του σύμφωνα με τις οδηγίες του προπονητή, στοιχείο που προσέφερε στο έπακρο ο Νικοπολίδης στον Βαλβέρδε καθόλη τη διάρκεια της συνεργασίας τους. Έτσι μπορεί να εξηγηθεί και η επιμονή του Μίτσελ να φέρει στο λιμανι τον πρώην γκολκίπερ της Σαραγόσα. Στο πρόσωπό του, ο προπονητής του Ολυμπιακού βλέπει έναν ποδοσφαιριστή που θα τον βοηθήσει να εφαρμόσει την φιλοσοφία του και το πλάνο του στην αμυντική λειτουργία της ομάδας, πέρα από τη σταθερότητα κάτω από τα δοκάρια. Επιλογή του Μίτσελ, λοιπόν, και σίγουρα ο βασικός κίπερ της επόμενης σεζόν για τον Ολυμπιακό.
  • Κάμπελ: ο Κοσταρικανός εξτρέμ ήρθε στον Πειραιά ως δανεικός από την Άρσεναλ, σε μια συμφωνία που δεν συμπεριλαμβάνει οψιόν αγοράς για το επόμενο καλοκαίρι, και μάλιστα υπάρχει και ρήτρα να αγωνιστεί ο πιτσιρικάς σε τουλάχιστον 25 παιχνιδια ως βασικός (αντίστοιχη ρήτρα είχε και ο Λέτο τη σεζόν που πέρασε ως δανεικός από τη Λίβερπουλ στον Ολυμπιακό). Γιατί τα αναφέρω όλα αυτά; Για να φανεί πόσο πολύ πιστεύει ο Βενγκερ στο ταλέντο του Κάμπελ. Σε καμία περίπτωση δεν είναι έτοιμος για να αγωνιστεί στους «Κανονιερηδες», διαθέτει όμως τα απαραίτητα χαρακτηριστικά και το ταλέντο για να το κάνει στη συνέχεια της καριέρας του. Πολύ γρήγορος εξτρέμ, σε χαμηλότερο επίπεδο δημιουργικά από τον Βάις αλλά με καλύτερη αίσθηση του γκολ, ο Κάμπελ έρχεται από μια γεμάτη σεζόν στην Primera και την Μπέτις και ξεκινάει ως το βασικό αριστερό εξτρέμ του Ολυμπιακού. Έχει πολλά κομμάτια του παιχνιδιού του που χρειάζονται βελτίωση, η νοοτροπία του επίσης θέλει δουλίτσα (εμφανίζεται αρκετά ατομιστής στα πρώτα φιλικά), στο λιμάνι όμως θα πάρει πολλές ευκαιρίες και είναι στο χέρι του να γίνει από μεγάλο ταλέντο, μεγάλος ποδοσφαιριστής. Περιμένουμε να αποδειχθεί χρήσιμος ιδιαίτερα στα  ευρωπαϊκά παιχνίδια, όπου οι Πειραιώτες θα στηριξουν μεγάλο κομμάτι του παιχνιδιού αντεπιθέσεων στην ταχύτητα των δύο πλάγιων επιθετικών τους.
  • Μιγκέλ Τόρες:  με μια λέξη, α-πα-ραί-τη-τος. Πραγματικά απορούσα όλες αυτές τις ημέρες πως είναι δυνατόν να επιτραπεί να πορευτεί ο Ολυμπιακός με τους εξαιρετικά επιθετικογενείς Χολέμπας και Σαλίνο στα δύο άκρα τις άμυνας, έχοντας από πίσω τους τον Λυκογιάννη και τον (κατά συνθήκη μπακ) Παπάζογλου. Ευτυχώς, στα φιλικά φάνηκαν οι τεράστιες τρύπες που άφηναν οι ακραίοι μπακ όταν ανέβαιναν και ξεχνούσαν να επιστρέψουν στη θέση τους, και η επιθυμία του Μίτσελ να αποκτηθεί ο Ισπανός πασπαρτού υλοποιήθηκε. Χρησιμότατος ποδοσφαιριστής, μπορεί να καλύψει με επιτυχία και τα δύο άκρα της άμυνας (δεξιοπόδαρος, αλλά στην καριέρα του έχει αγωνιστεί κυρίως στα αριστερά), είναι βέβαιο πως, ακόμη κι αν δεν ξεκινήσει τη σεζόν ως βασικός, το τέλος της θα τον βρει αναντικατάστατο. Ειδικά στην Ευρώπη, όπου απαγορεύεται να κατέβεις με δύο επιθετικογενή φουλ μπακ, ο Τόρες δεν θα βγαίνει από την ενδεκάδα. Σπάνια προωθείται, κρατάει όμως πάντοτε τη θέση του, δεν τρώει εύκολα την ντρίμπλα και ποτέ δεν θα βρεθεί εκτεθειμένος στη διάρκεια του αγώνα. Σε ποδοσφαιρικό στυλ και ουσία, θυμίζει τον Ζεβλάκοφ, ένας «παίκτης του προπονητή», που θα προσφέρει σε κάθε θέση της άμυνας, ανάλογα με τις ανάγκες της ομάδας και τις απαιτήσεις του κάθε αγώνα. Αποτελεί μεταγραφή που θα αποδειχθεί κομβική για τη δημιουργία μιας σταθερής και συμπαγούς αμυντικής γραμμής.

Ποιός λείπει για να θεωρηθεί ο Ολυμπιακός πλήρης; Ο κόφτης. Ένα αμυντικό χαφ που θα αποτελεί σημείο αναφοράς για τον τρόπο άμυνας των Πειραιωτών και θα καλύπτει όσες τρύπες δημιουργούνται κατά τη διάρκεια του παιχνιδιού. Τα πειράματα τύπου Φέισα και Μασάντο σε αυτή τη θέση έχουν δοκιμαστεί και αποτύχει (Πίρλο είναι μόνον ένας, έλεος δηλαδή…), ο Μανιάτης προσφέρει πολλά σε αυτήν τη θέση αλλά δεν φτάνει από μόνος του σε μια ομάδα που στοχεύει ψηλά στην Ευρώπη, και στο λιμάνι πρέπει επιτέλους να κάνουν την υπέρβαση και να αποκτήσουν ένα κανονικό αμυντικό χαφ. Ένας ποδοσφαιριστής με πολλά τρεξίματα και δυναμισμό στο παιχνίδι του, προσανατολισμένος να υποστηρίζει τη δημιουργία των συμπαικτών του και να καλύπτει τους χώρους που μένουν κενοί, είναι εκ των ουκ άνευ για τον φιλόδοξο Ολυμπιακό που χτίζουν στον Πειραιά. Πόσο μάλλον όταν ο Μίτσελ προσανατολίζεται να χωρέσει στην ενδεκάδα αρκετούς ποδοσφαιριστές που, εντάξει, ας πούμε απλά πως δεν λατρεύουν να γυρίζουν πίσω και να μαρκάρουν (βλέπε Βάις, Κάμπελ, Ντομίνγκες). Και δεν χρειάζεται να ξοδευτεί μια περιουσία για την απόκτησή του. Το γαλλικό πρωτάθλημα είναι γεμάτο από αμυντικά χαφ που σε αυτόν τον Ολυμπιακό θα κάνουν τεράστια διαφορά. Για παράδειγμα, ο Σανέ που κοίταζαν στο λιμάνι στις αρχές του καλοκαιριού και τελικά κατέληξε στο Αννοβερο, ήταν καταπληκτική περίπτωση. Αντίστοιχα υπάρχουν και άλλοι, αξιολογότατοι κόφτες και ας ελπίσουμε πως το τιμ των Ισά, Λορένθο και Μίτσελ που φροντίζουν για την επιλογή των μεταγραφικών στόχων, θα επιλέξουν σωστά το πού θα επενδύσουν τα χρήματα που έχουν διαθέσιμα (και δεν είναι και λίγα). Ευτυχώς, τουλάχιστον, ο Κάρλος Σάντσες έκλεισε σε ομάδα της Primera και δεν θα μας απασχολήσει και φέτος…

Τι περιμένουμε, εν τέλει, από τον νεό Ολυμπιακό που χτίζεται; Πρώτα απ’όλα, καλύτερο ποδόσφαιρο. Η ομάδα είναι σαφώς ενισχυμένη σε σχέση με πέρυσι, τόσο ποιοτικά όσο και από άποψη ταχυδύναμης, και πλέον είναι στα χέρια του Μίτσελ να εκμεταλλευτεί το ρόστερ που έχει διαθέσιμο. Ποδοσφαιριστές όπως ο Σαβιόλα, ο Ντομίνγκες και ο Βάις θα προσφέρουν στο δημιουργικο κομμάτι στοιχεία που ο περυσινός Ολυμπιακός δεν μπορούσε να βρει από το υλικό του, και μπαλώματα του τύπου Μασάντο στα άκρα δεν θα επαναληφθούν. Μόλις περάσει το απαραίτητο χρονικό διάστημα που χρειάζεται για να βρεθεί η χημεία της ομάδας από τη μέση και μπροστά (ας μην ξεχνάμε ότι από την περυσινή ομάδα έχουν μένει μόνο οι Μήτρογλου, Ιμπαγάσα, Φουστέρ και Φετφατζίδης μεσοεπιθετικά), μπορούμε να περιμένουμε πολλά όμορφα πραγματάκια.

Παράλληλα, με την προσθήκη και του αμυντικού μέσου, ο Ολυμπιακός θα διαθέτει την πληρέστερη και ισχυρότερη μεσαία γραμμή των τελευταίων ετών. Μανιάτης, Μασάντο, Φέισα, Φουστέρ, Φετφατζίδης και – βεβαίως – Ιμπαγάσα, πλαισιώνονται με τους Ντομίνγκες, Σάμαρη, τους ακραίους Βάις, Κάμπελ και Ολαϊτάν και τον κόφτη που έρχεται, δημιουργώντας ένα αξιοπρεπέστατο σύνολο μέσων, ικανό να κάνει τη διαφορά σε σύγκριση με τα προηγούμενα χρόνια.

Όλα ωραία, λοιπόν; Σαφώς και όχι. Η ομάδα εμφανίζει πολλά και ανησυχητικά αμυντικά κενά. Όπως προείπαμε, η απόκτηση του Μιγκέλ Τόρες θα βοηθήσει στο να παρουσιαστεί ο Ολυμπιακός αρκετά πιο συμπαγής, όμως προβλήματα εμφανίζονται και στο κέντρο της άμυνας. Εκεί, ο Μίτσελ δοκιμάζει συνέχεια καινούρια σχήματα προκειμένου να καταλήξει στο πιο αποτελεσματικό κεντρικό αμυντικό δίδυμο, όμως ο Αβραάμ ακόμη δεν βρίσκεται στο 100% μετά την γεμάτη τραυματισμούς περυσινή σεζόν, ο Μανωλάς την έχει δει Μπεκενμπάουερ και χρειάζεται να επανέλθει το συντομότερο στην πραγματικότητα, αν θέλει η πολύ καλή χρονία που έκανε πέρυσι να έχει και συνέχεια, ο Σιόβας με την μπάλα κάτω αντιμετωπίζει σοβαρά προβλήματα, ενώ και οι τοποθετήσεις του συχνά είναι κακές και κοστίζουν, ενώ ο Μετζανί δεν έχει ακόμα δείξει έτοιμος να προσφέρει σημαντικά. Φυσικά, χρειάζεται χρόνος για να παρουσιαστεί η άμυνα δεμένη και έτοιμη, πρέπει όμως το προπονητικό τιμ να δώσει μεγάλη έμφαση στο αμυντικό κομμάτι γιατί τα κενά που παρουσιάζονται είναι απαράδεκτα για ομάδα επιπέδου Τσάμπιονς Λιγκ.

Αυτά τα ολίγα σε πρώτη φάση, όσον αφορά τον Ολυμπιακό που ετοιμάζεται με μεγάλες φιλοδοξίες για την ποδοσφαιρική σεζόν 2013-2014. Προσωπικά, αναμένω με πραγματικά μεγάλο  ενδιαφέρον την αναμέτρηση στο Μεστάγια, είμαι πολύ περίεργος να δω πως θα διαχειριστούν ο Μίτσελ και οι ποδοσφαιριστές του τις συνθήκες ενός δύσκολου εκτός έδρας ματς, απέναντι σε μια από τις παραδοσιακές δυνάμεις του ισπανικού ποδοσφαίρου της τελευταίας δεκαετίας, και αναφέρομαι στο φιλικό αυτό και όχι στον επίσημο αγώνα που ακολουθεί, διότι το ζήτημα (και) φέτος για τον Ολυμπιακό είναι η ευρωπαϊκή διάκριση. Στη Superleague, δυστυχώς, ελλείψει ισχυρού Παναθηναϊκού και ΑΕΚ, και με τον ΠΑΟΚ να εμφανίζει σημάδια νεοπλουτισμού και όχι σωστου ποδοσφαιρικού πλάνου, τα κουκιά είναι μετρημένα…

Γιώργος Ρηγούτσος

Σχολιάστε..

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s