Τελικα ισως υπαρχει Θεος

Η είδηση των ημερών στον χώρο του ελληνικού μπάσκετ είναι αναμφίβολα η επιλογή του Γιάννη Αντετοκούνμπο στο Νο15 του φετινού Draft από τους Milwaukee Bucks. Τα «ελάφια» έκαναν μια επιλογή που αντιπροσωπεύει όσο λίγες το «πνεύμα» της λοταρίας κι επένδυσαν στα χαρακτηριστικά ενός παίκτη με τρομακτικές δυνατότητες εξέλιξης. Με αυτό το αποτέλεσμα ο Αντετοκούνμπο έγινε ο παίκτης που επιλέχθηκε υψηλότερα από οποιονδήποτε άλλο ομοεθνή μας.

Το σκεπτικό της επιλογής στο Draft μοιάζει περίεργο για την Ευρώπη και τις συνήθειές μας. Στον ευρωπαϊκό αθλητισμό δεν υπάρχει υπομονή. Σε αντίθεση με ότι πιστεύουν πολλοί οι ομάδες του ΝΒΑ δεν επιλέγουν με (μοναδικό) κριτήριο πόσο καλός παίκτης είναι κάποιος, αλλά κυρίως πόσο καλός μπορεί να γίνει με βάση τα χαρακτηριστικά του. Υπό αυτό το πρίσμα ο Αντετοκούνμπο επιλέχθηκε σε χαμηλή θέση, αναλογιζόμενοι πως ελάχιστοι συμμετέχοντες στη φετινή λοταρία έχουν αντίστοιχα ή καλύτερα σωματικά χαρακτηριστικά και πως το φετινό Draft θεωρείται ένα από τα πιο φτωχά της ιστορίας. Από την άλλη μεριά φυσικά, οι υπόλοιποι συμμετέχοντες ήταν πιο «έτοιμοι» να αγωνιστούν άμεσα. Οι Bucks από τη μεριά τους είδαν το πακέτο και αναμένουν να γίνει όχι ένας απλά καλός παίκτης, αλλά ένας all-star. Ένας παίκτης δηλαδή που μπορεί να γίνει το αστέρι της ομάδας.

Στην παρούσα φάση ο Γιάννης είναι ίσως ο πιο ανέτοιμος παίκτης που έθεσε συμμετοχή στο Draft. Το μπάσκετ που παίζει θυμίζει μπάσκετ αλάνας, βασιζόμενο στο ένστικτο και στα σωματικά προσόντα του. Πρακτικά είναι αδούλευτος σε όλους τους τομείς του παιχνιδιού του, έχοντας απίστευτα περιθώρια βελτίωσης σε κάθε έναν από αυτούς. Επιπλέον, είναι πολύ αδύνατος και η ανάγκη για μυϊκά κιλά είναι επιβεβλημένη, ακόμη και για να αγωνιστεί στην Ευρώπη. Τη δεδομένη στιγμή δύσκολα θα μπορούσε να αποτελεί μέλος καλύτερης ομάδας από τον Φιλαθλητικό. Ακόμη όμως και με αυτά τα δεδομένα μπορεί να διακρίνει κάποιος πολλά θετικά στοιχεία στον τρόπο που αγωνίζεται: τη μεγάλη ευκολία που έχει στο χειρισμό της μπάλας (για έναν παίκτη ύψους 2.05), την ικανότητα στην πάσα και φυσικά το σώμα του. Μιλάμε για έναν forward με ικανότητα πάσας περιφερειακού και χέρια θηριώδους σέντερ: τέτοιο πακέτο συναντάται σπάνια. Το παρελθόν έχει διδάξει πως με δουλειά στο παρκέ έχουν εξελιχθεί σε σούπερ σταρ παίκτες με πολύ λιγότερα «προσόντα». Γιατί λοιπόν όχι και αυτός;

Όλα τα παραπάνω όμως αφορούν μόνο στην αγωνιστική προέκταση του θέματος, τη στιγμή που υπάρχουν κι άλλες – ίσως κατά πολύ σημαντικότερες.

Τη στιγμή που ο κομισάριος του ΝΒΑ, David Stern, ανακοίνωσε επίσημα την επιλογή, η κάμερα γύρισε προς το μέρος που βρισκόταν ο Έλληνας παίκτης. Ο Γιάννης έκανε τον σταυρό του και σηκώθηκε ψύχραιμα. Δίπλα του, ο αδερφός του Θανάσης σήκωσε την ελληνική σημαία ξεσπώντας. Η έκφραση που ήταν σχηματισμένη στο πρόσωπό του αποτύπωνε όλα τα συναισθήματα που ένιωθε: χαρά, ικανοποίηση και κυρίως ανακούφιση. Ήταν αντιληπτό σε όλους ότι έφυγε από πάνω του ένα τεράστιο βάρος: αυτό της επιβίωσης. Το πανηγύρισε δεόντως ακούγοντας τις σημαντικότερες λέξεις της ζωής του.

Για το Γιάννη και την οικογένειά του η απόφαση της επιλογής του δεν είναι η ευκαιρία να αγωνιστεί απλά στο ΝΒΑ. Είναι η ευκαιρία για μια καλύτερη ζωή. Ή για να είμαστε ακριβείς, η ευκαιρία για μια ανθρώπινη ζωή. Για τα τρία πρώτα χρόνια του συμβολαίου του αναμένεται να αποζημιωθεί με περισσότερα από 4 εκατομμύρια δολάρια. Τα χρήματα αυτά δεν θα ξοδευτούν για να ζήσει με ανθρώπινους όρους μόνο ο ίδιος, αλλά ολόκληρη η οικογένειά του.

Η ιστορία του διαφέρει από αυτές του Ρεντζιά, του Φώτση, του Σπανούλη και όλων των προηγούμενων Ελλήνων που έλαβαν μέρος. Όλοι αυτοί πριν τη συμμετοχή τους είχαν ένα (τουλάχιστον) ικανοποιητικό και ανθρώπινο επίπεδο διαβίωσης. Ανεξαρτήτως αν επιλέγονταν ή όχι, γνωρίζαμε ότι ακόμη και σε περίπτωση αποτυχίας θα γύριζαν στην Ελλάδα και θα εισέπρατταν εκατομμύρια παίζοντας μπάσκετ. Όλοι αυτοί είχαν ένα κοινό χαρακτηριστικό: λευκό χρώμα δέρματος. Ένα χαρακτηριστικό που, όπως έχει αποδειχθεί, είναι ιδιαίτερα σημαντικό σε μια ξενοφοβική χώρα όπως η Ελλάδα.

Αναφερόμαστε σε αυτό το χαρακτηριστικό, καθώς είναι η ουσιαστική διαφοροποίηση από τους προαναφερθέντες. Όλοι τους, όπως και τα αδέρφια Αντετοκούμπο, γεννήθηκαν στην Ελλάδα, έχουν μητρική γλώσσα τα ελληνικά, φοίτησαν σε ελληνικά σχολεία και έζησαν με βάση την ελληνική κουλτούρα στην ελληνική πραγματικότητα. Και, σύμφωνα με τον Αριστοτέλη, Έλληνες είναι όσοι έχουν λάβει την ελληνική παιδεία.

Μέχρι πριν λίγους μήνες μάλιστα ο Γιάννης δεν είχε βρεθεί ΠΟΤΕ σε οποιαδήποτε άλλη χώρα πλην της Ελλάδας. Χρειάστηκαν όμως περισσότερα από 18 χρόνια, προκειμένου να γίνει επίσημα Έλληνας πολίτης. Για να γίνει αυτό, έπρεπε να διαπιστωθεί πως διαπρέπει σε αθλητικές δραστηριότητες και να διαδοθεί το θέμα μέσω των αθλητικών ΜΜΕ. Αν ήταν ένας «καθημερινός» άνθρωπος πιθανότατα θα αντιμετώπιζε ακόμη τα ίδια προβλήματα.

Παρ’ όλα αυτά και σε αντίθεση με τους υπολοίπους, μέχρι πριν από λίγες ημέρες η οικογένεια Αντετοκούμπο δεν είχε εξασφαλισμένο ούτε το καθημερινό φαγητό στο τραπέζι της, ενώ τα τέσσερα παιδιά της οικογένειας βοηθούσαν τους γονείς στη δουλειά από πολύ μικρή ηλικία για να εξασφαλίσουν τα στοιχειώδη προς το ζην. Όχι μόνο δεν βοηθήθηκαν στο ελάχιστο από οποιονδήποτε επίσημο φορέα του κράτους, αλλά αντιθέτως αντιμετώπισαν πολλές δυσκολίες, λόγω της χρωματικής τους διαφοροποίησης.

Για όλους τους παραπάνω λόγους είναι πολύ ευχάριστο ότι το τεράστιο αυτό χρηματικό ποσό θα το λάβει μια οικογένεια που μέχρι στιγμής επιβίωνε μετά κόπων και βασάνων και μάλιστα όχι από δική της ευθύνη. Επιτέλους η τύχη που τόσα χρόνια τους γυρνούσε την πλάτη τους χαμογέλασε. Γι’ αυτό και στη δήλωσή του ο Γιάννης τόνισε πως μετά από αρκετά χρόνια φτώχειας και στενοχώριας είναι η πιο ευτυχισμένη μέρα της ζωής του. Προσωπικά θεωρώ ότι έχει πολύ μεγαλύτερη αξία από οποιαδήποτε επιλογή, καριέρα ή προβολή της Ελλάδας στο εξωτερικό, κοιτάζοντας απλά και μόνο την ανθρώπινη μεριά του ζητήματος.

Το βράδυ της 26ης Ιουνίου ο αδερφός του Γιάννη, Θανάσης Αντετοκούνμπο, επέλεξε να πανηγυρίσει τη νέα του ζωή με το σύμβολο μιας χώρας που δεν σεβάστηκε τον ίδιο και την οικογένειά του ως ανθρώπους, παρά μόνο όταν αντιλήφθηκε ότι μπορεί να τους εκμεταλλευτεί για την προβολή της στο εξωτερικό. Δεν γνωρίζω αν ήταν τυχαίο ή όχι, συμβολικό ή μη, όμως τίποτα δεν θα μπορούσε να αποτυπώσει καλύτερα την σημερινή σαθρή κοινωνία από τη σκισμένη και ταλαιπωρημένη ελληνική σημαία που κρατούσε στα χέρια του.

Υ.Γ. Επειδή μια εικόνα ισοδυναμεί με 1000 λέξεις, παραθέτουμε σε βίντεο τη στιγμή της επιλογής και της αντίδρασης των αδερφών Αντετοκούνμπο.

Σχολιάστε..

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s