Παραδειγμα για τους νεους

Στις 20:00 στο Κλειστό Γήπεδο Μπάσκετ των Ολυμπιακών Εγκαταστάσεων θα πραγματοποιηθεί η απονομή του φετινού πρωταθλήματος μπάσκετ στην ομάδα του Παναθηναϊκού. Αυτό είναι ένα καλό κίνητρο για τους οπαδούς της ομάδας, ώστε να βρεθούν εκεί. Παράλληλα, η ΚΑΕ ανακοίνωσε ότι το ίδιο βράδυ θα βραβευτεί και ο Κώστας Τσαρτσαρής, μετά τη μεσοβδόμαδη ανακοίνωση της απόσυρσής του από την ενεργό δράση. Κι αυτό ίσως είναι ένα κατά πολύ μεγαλύτερο κίνητρο για τους φιλάθλους της ομάδας και όχι μόνο.

Συνηθίζεται όταν αποχωρεί κάποιος να θεωρείται διαστημικός, μάγος, αξεπέραστος κλπ. Ο Κώστας Τσαρτσαρής δεν ήταν (σχεδόν) ποτέ τέτοιος. Ήταν όμως αναμφίβολα ξεχωριστός. Παρόλο που δεν άφηνε άφωνους τους θεατές με το επίπεδο τεχνικής του, ήταν ένας υπερπλήρης παίκτης. Ένας αθλητής που μπορούσε να κάνει την κάθε δουλειά μέσα στο παρκέ. Αυτή η «λεπτομέρεια» άλλωστε του έδωσε τη δυνατότητα να αγωνίζεται στο υψηλότερο επίπεδο όλα αυτά τα χρόνια.

Όταν έφτασε στον Παναθηναϊκό το 2002 ως ένας καλός κι εξελίξιμος παίκτης είχε την τύχη να συνεργαστεί με τον Zeljiko Obradovic. Έναν προπονητή που όλοι αναφέρουν για τους τίτλους του, λίγοι όμως θυμούνται πως έχει βελτιώσει σημαντικά σχεδόν οποιονδήποτε αθλητή είχε στη διάθεσή του. Κι ο Τσαρτσαρής αποτέλεσε ένα από τα μεγαλύτερα δημιουργήματά του. Οι δυνατότητες αναμφίβολα προϋπήρχαν, όμως τότε εξελίχθηκαν και όλοι θαυμάσαμε το αποτέλεσμα. Στο ήδη καλό inside game του πρόσθεσε το μακρινό περιφερειακό σουτ. Επιπλέον, έμαθε πολύ γρήγορα πως στον Παναθηναϊκό δεν μπορεί να είναι star, όπως ήταν στο Περιστέρι. Αρχικά λοιπόν έμαθε να «ματώνει» στη άμυνα, να ανταποκρίνεται στις (πολύ περισσότερες) περιστροφές, να βοηθά στην κυκλοφορία. Μαζί με όλα αυτά, να συνεισφέρει κι επιθετικά μέσα ή έξω από το καλάθι, ανάλογα με τις απαιτήσεις της ομάδας του.

Με ατέλειωτες ώρες δουλειάς και πολύ ιδρώτα μέσα σε λίγα χρόνια έγινε ένας απόλυτα σύγχρονος ψηλός: ένας παίκτης πρότυπο για τη θέση και το ύψος του. Ίσως όλα τα παραπάνω ακούγονται υπερβολικά, όμως πόσοι Έλληνες με ύψος 2.10 υπήρξαν την νέα χιλιετία με ικανότητα να αμυνθούν ικανοποιητικά (ατομικά και ομαδικά), να πασάρουν, να απειλήσουν από την περιφέρεια και ταυτόχρονα να είναι το ίδιο απειλητικοί από τη ρακέτα, έχοντας τη δυνατότητα να αγωνιστούν στο «4» και στο «5»; Μάλλον κανένας. Γι’ αυτό το λόγο αποτελούσε όλα αυτά τα χρόνια βασικότατο στέλεχος του Παναθηναϊκού στα πιο χρυσά του χρόνια και ταυτόχρονα της Εθνικής ομάδας στις μεγάλες της επιτυχίες.

Η ανταμοιβή του ήταν 21 τίτλοι με τον Παναθηναϊκό, μεταξύ τον οποίων οι τρεις ευρωπαϊκοί, το ευρωπαϊκό πρωτάθλημα του 2005 με την Εθνική και η δεύτερη θέση στο Μουντομπάσκετ του 2006 με την ίδια ομάδα. Όπως είπε και ο ίδιος, απέκτησε πολλά περισσότερα από όσα μπορούσε να ονειρευτεί όταν ξεκίνησε το μπάσκετ.

Πέραν όμως των αγωνιστικών χαρακτηριστικών του, ίσως το σημαντικότερο στοιχείο ήταν ο χαρακτήρας του. Αυτός που τον βοήθησε να προσαρμοστεί εύκολα και να βάλει το «εγώ» κάτω από την «ομάδα». Ακόμη και τώρα, μετά την τεράστια συνεισφορά του σε αυτή για 11 χρόνια κι έχοντας κάθε δικαίωμα, δεν μπήκε καν στη διαδικασία να βάλει τον εαυτό του δίπλα στις άλλες σημαίες της ομάδας, Φραγκίσκο Αλβέρτη και Δημήτρη Διαμαντίδη, ούτε να αυτοθεωρηθεί ως κάτι περισσότερο από ένα πολύτιμο γρανάζι στη λειτουργία της. Λογικό, θα πει κάποιος. Δεν είναι όμως, καθώς στη σύγχρονη ιστορία του Παναθηναϊκού μόνο ο «Φράνκι» έμεινε περισσότερα χρόνια και κατέκτησε περισσότερους τίτλους.

Επιπλέον, σε εποχές όπου η πλειοψηφία των αθλητών «πουλάνε» οπαδοφροσύνη αμέσως μετά τη μεταγραφή τους σε μια ομάδα, ο Τσαρτσαρής δήλωσε επίσημα για πρώτη φορά πως υποστηρίζει τον Παναθηναϊκό από παιδί μετά την αποχώρησή του από την ενεργό δράση. Όλα αυτά σε συνδυασμό με την κόσμια συμπεριφορά του εντός γηπέδου, αποδεικνύουν ότι τα προτερήματά του δεν ήταν μόνο αγωνιστικά.

Με τη συνολική του παρουσία στα γήπεδα όλα αυτά τα χρόνια ο Κώστας Τσαρτσαρής απέδειξε ότι στον αθλητισμό δεν μετράει μόνο το ταλέντο, καθώς όλα τα θετικά στοιχεία του παιχνιδιού του ήταν επίκτητα. Το γεγονός ότι με αυτές τις προδιαγραφές έγινε «σημαία» της πιο επιτυχημένης ελληνικής ομάδας στο άθλημα, τον αναγάγει σε ένα πραγματικό πρότυπο για τους νέους αθλητές. Μία απτή απόδειξη πως με τη δουλειά ο άνθρωπος μπορεί να καταφέρει τα πάντα κι αυτή ίσως είναι η μεγαλύτερη συνεισφορά του στο άθλημα.

Σχολιάστε..

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s