Μια υποκλιση στον τελευταιο Μεγαλο…

Είναι, χωρίς αμφιβολία, ένας από τους Μεγάλους. Ένας από αυτούς που σημαδεύουν όχι απλά μία επιτυχία ή μία ομάδα, αλλά μια ολόκληρη εποχή. Σε ολόκληρο τον κόσμο, όποιος έχει έστω και την πιο χαλαρή σχέση με το ποδόσφαιρο, τον ξέρει με το μικρό του όνομα: Σερ Άλεξ, ο άνθρωπος που συνέδεσε το όνομα του με την αναγέννηση της Μαντσεστερ Γιουνάιτεντ και την καταξίωσή της ως την πιο επιτυχημένη αγγλική ομάδα από καταβολής Πρέμιερ Λιγκ (ο αθεόφοβος έχει κατακτήσει το τρόπαιο 13 φορές από τη σεζόν 1992-93, όταν όλοι οι υπόλοιποι ανταγωνιστές του μαζί το έχουν καταφέρει μόλις 7!).
Στις 8 Μαΐου, την ημέρα που ανακοίνωσε ότι αυτή ήταν η τελευταία του χρονιά στον πάγκο της αγαπημένης του Γιουνάιτεντ, λίγοι ήταν αυτοί που το περίμεναν. Τα τελευταία χρόνια, άλλωστε, κάθε καλοκαίρι η συζήτηση γίνόταν γύρω από το πότε θα σταματήσει ο Σερ Άλεξ, ο ίδιος όμως κάθε φορά ανανέωνε το συμβόλαιό του σε πείσμα όσων φρόντιζαν να υποδεικνύουν πως πλέον η ηλικία του ήταν αρκετά προχωρημένη γι’αυτό το επίπεδο πίεσης και ανταγωνισμού. Έτσι φαινόταν πως θα γίνει και φέτος, σε μία χρονιά που βρίσκει και πάλι τη Γιουνάιτεντ αδιαμφισβήτητη πρωταθλήτρια. Ο Σκωτσέζος όμως αποφάσισε διαφορετικά. Στα 72 του χρόνια και έχοντας προετοιμάσει το δρόμο για το διάδοχό του, αφήνει τους πάγκους και τις καθημερινές προπονήσεις στο Κάριγκτον. Οι φίλοι της Γιουνάιτεντ δεν θα βλέπουν από την επόμενη σεζόν τη γνώριμη φυσιογνωμία του να μασάει την τσίχλα του ενώ δίνει οδηγίες από τον πάγκο. Ο Σερ Άλεξ περνάει σε δεύτερο πλάνο, ως διευθυντής ποδοσφαίρου πια και πρεσβευτής της ομάδας του διεθνώς. Αποτραβιέται, δεν αποσύρεται… Πώς θα μπορούσε, άλλωστε, αυτός ο άνθρωπος που ζει από το παιχνίδι για το παιχνίδι να αφήσει σε μια στιγμή τις συνήθειες μιας ολόκληρης ζωής;
Οι αναδρομές στο παρελθόν και τα επιτεύγματα του Φέργκιουσον αφήνουν άναυδο όποιον μπει στον κόπο να αναλογιστεί το τι έχει καταφέρει αυτός ο υπέροχος ποδοσφαιράνθρωπος. Έχοντας πίσω του μια αξιοσημείωτη καριέρα ως επιθετικός σε ομάδες της πατρίδας του (με πέρασμα από τους Ρέιντζερς για μια διετία μεταξύ άλλων και εννιά διεθνείς συμμετοχές), ανέλαβε πρώτος προπονητής στην Σεντ Μίρεν το 1975. Δύο χρόνια αργότερα κέρδισε το πρωτάθλημα στη Σκωτία, αφήνοντας πίσω τα μεγαθήρια της χώρας Ρέιντζερς και Σέλτικ. Ακολούθησε μια μαγική οκταετία στην Αμπερντίν, όπου κατάφερε να κερδίσει τέσσερα πρωταθλήματα Σκωτίας, άλλα τόσα κύπελλα και ένα Κύπελλο Κυπελλούχων το 1983, νικώντας στον τελικό 2-1 τη Ρεάλ Μαδρίτης. Τα καλύτερα όμως δεν είχαν έρθει ακόμη…
Στις 6 Νοεμβρίου του 1986, και αφού είχε προηγουμένως απορρίψει προτάσεις από την Άρσεναλ και την Τότεναμ για να τις αναλάβει, παραλαμβάνει τα ηνία της Μάντσεστερ Γιουνάιτεντ, μιας ομάδας σε κρίση, που είχε είκοσι χρόνια να κατακτήσει το πρωτάθλημα. Δε χρειάζεται να πούμε πολλά… Εικοσι επτά χρόνια μετά, με δεκατρία πρωταθλήματα Αγγλίας, πέντε κύπελλα, τέσσερα λιγκ καπ, ένα Κύπελλο Κυπελλούχων και δύο Τσάμπιονς Λιγκ (το 1999 με την απίστευτη ανατροπή επί της Μπάγερν και το 2008 επικρατώντας της Τσέλσι στα πέναλτι), ο απίστευτος αυτός τύπος αποχωρεί έχοντας κάνει το όνομά του συνώνυμο της επιτυχίας, χτίζοντας την κυριαρχία της Γιουνάιτεντ και τον δικό του θρύλο.
Όσα εκπληκτικά πέτυχε ο Φέργιουσον, δεν τα κατάφερε εκμεταλλευόμενος μία μαγική συνταγή. Όλα αυτά τα χρόνια, παρά την ηλικία του, πάντοτε εξέλισσε το στυλ παιχνιδιού της Γιουνάιτεντ και δεν επέτρεψε ποτέ στο ποδόσφαιρο να τον ξεπεράσει. Άλλοι προπονητές, ακόμη και πολύ νεότεροι του Σκωτσέζου, όταν νιώθουν πως οι τακτικές τους πια δεν ανταποκρίνονται στις ανάγκες της εποχής, επιλέγουν να εργαστούν σε εθνικές ομάδες, όπου οι αγωνιστικές απαιτήσεις είναι μικρότερες και οι αδυναμίες μπορούν ευκολότερα να καλυφθούν. Όχι αυτός… Ο Σερ Άλεξ ποτέ δεν έχασε το ενδιαφέρον του, το πείσμα του και την πυγμή του, αυτήν ακριβώς την πυγμή που του επέτρεψε να είναι το απόλυτο αφεντικό της πιο επιτυχημένης αγγλικής ομάδας επί τρεις δεκαετίες. Συνεργάστηκε με παίκτες – σύμβολα όπως ο Ρόι Κιν, ο Καντονά και ο Σμάιχελ, ανέδειξε θρύλους σαν τον Γκίγκς, τον Σκόουλς, τον Μπέκαμ και τον Κριστιάνο, και έφτασε να δει το άγαλμά του να στήνεται σε περίοπτη θέση έξω από το Ολντ Τράφορντ, μία τιμή που δείχνει την επίδραση του Σκωτσέζου στην ιστορία του πιο δημοφιλούς ποδοσφαιρικού κλαμπ στον κόσμο.
Όσον αφορά την επόμενη μέρα στη Γιουνάιτεντ, αυτή θα ήταν δεδομένα δύσκολη όποτε κι αν αποφάσιζε ο Σερ Άλεξ να σταματήσει. Η κληρονομιά που αφήνει είναι τεράστια και είναι άτοπο να γίνει η οποιαδήποτε σύγκριση όσον αφορά τη διάδοχη κατάσταση: δεν υπάρχει κανένας προπονητής που να μπορεί να αντέξει μια ευθεία σύγκριση με το μύθο του Φέργιουσον, πόσο μάλλον από τη στιγμή που ο ίδιος δεν σταματάει αλλά θα συνεχίσει να έχει λόγο στα τεκταινόμενα του συλλόγου. Η επιλογή της Γιουνάιτεντ είναι να μην ψάξει τον αντικαταστάτη του ανάμεσα από την ελίτ του παγκοσμίου ποδοσφαίρου. Σε ένα καλοκαίρι όπου το ντόμινο των προπονητών περιλαμβάνει ονόματα όπως του Μουρίνιο, του Αντσελότι και των φιναλιστ του Τσάμπιονς Λιγκ με εκκωφαντικές εμφανίσεις, Χάινκες και Κλοπ, ο Σερ Άλεξ επέλεξε ως συνεχιστή του έργου του τον επί 11ετία προπονητή της Έβερτον, Ντέιβιντ Μόγες.
Είναι βέβαιο πως ο Μόγες δεν διαθέτει το προπονητικό ανάστημα του Μουρίνιο ή του Αντσελότι. Η Έβερτον επί των ημερών του δεν κατάφερε να κάνει την υπέρβαση και να μπει στη τετράδα που βγάζει στα προκριματικά του Τσάμπιονς Λιγκ. Από την άλλη όμως, έχει σταθεροποιήσει μια ομάδα με αισθητά περιορισμένο μπάτζετ για μεταγραφές και καθόλου οικονομικά ανοίγματα ανάμεσα στις κορυφαίες της Πρέμιερ (έχει μείνει μόνο δύο φορές εκτός οκτάδας), ενώ και ο ίδιος έχει ψηφιστεί τρεις φορές καλύτερος προπονητής της χρονιάς. Ωστόσο, αυτό που χάρισε στον Μόγες τη θέση στην άκρη του πάγκου της Γιουνάιτεντ δεν ήταν τόσο το παρελθόν του, όσο η προοπτική του: ενώ με έναν προπονητή όπως ο Μουρίνιο, η Γιουνάιτεντ θα είχε σίγουρη επιτυχία άμεσα, σε δύο-τρία χρόνια όμως θα έπρεπε και πάλι να ψάχνει για προπονητή, αλλάζοντας παράλληλα μοντέλο λειτουργίας, ο Μόγες θα «κουμπώσει» αμέσως στη δομή του κλάμπ και έχει τη δυνατότητα να συνεχίσει το έργο του συμπατριώτη του και μύθου που λέγεται Φέργκιουσον σε βάθος δεκαετίας. Αυτή είναι και η λογική που κρύβεται πίσω από το εξαετές συμβόλαιο του – μέχρι το τέλος της σεζόν – προπονητή της Έβερτον, ο οποίος στην αρχή της καριέρας του στους πρωταθλητές Αγγλίας θα έχει και τη βοήθεια του απερχόμενου Σερ Άλεξ.
Ανεξάρτητα από την επιτυχία ή μη του σχεδίου της Γιουνάιτεντ για το μέλλον, η απόφαση του ζωντανού θρύλου που λέγεται Σερ Άλεξ Φέργιουσον να σταματήσει το καλοκαίρι αποτελεί ένα ορόσημο στην ιστορία του συλλόγου. Σε μία εποχή όπου οι σημαίες στο ποδόσφαιρο σπανίζουν και τα πάντα κρίνονται με γνώμονα το αποτέλεσμα, είναι τέτοιο το μέγεθος της προσωπικότητας και της προπονητικής ιδιοφυιας του Σκωτσέζου, που από τη στιγμή που ανακοίνωσε την απόφασή του, φίλοι και εχθροί, άνθρωποι που έχουν συνδέσει το όνομά τους με τη Γιουνάιτεντ αλλά και αντίπαλοι, σπεύδουν να υποκλιθούν στο μεγαλείο του και όλοι συμφωνούν σε ένα σημείο: το ποδόσφαιρο θα είναι φτωχότερο χωρίς αυτόν…

http://www.youtube.com/watch?v=zDYg0RfYGgA

 

Γιώργος Ρηγούτσος

Σχολιάστε..

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s