1000+1 τροποι για να υποβαθμιστει μια ιστορια

Ο υποβιβασμός της ΑΕΚ έχει επιφέρει ένα πρωτόγνωρο – για τα ελληνικά δεδομένα – κλίμα στον ποδοσφαιρικό κόσμο της χώρας. Στο παρελθόν είχαμε ζήσει υποβιβασμούς μεγάλων και ιστορικών ομάδων, όπως ο Άρης, ο Ηρακλής ή ο Πανιώνιος, σε καμία περίπτωση όμως τα μεγέθη δεν είναι αντίστοιχα με αυτό της ΑΕΚ.

Πολλά ειπώθηκαν κι ακόμη περισσότερα γράφτηκαν για τις αιτίες και τα πρόσωπα που ευθύνονται για την «κατάντια» του υποβιβασμού και τη «βεβήλωση» του ονόματος και της ιστορίας της ΑΕΚ. Τις τελευταίες δέκα ημέρες η νομική ομάδα της ΠΑΕ ΑΕΚ έδωσε αγώνα για τη μη τιμωρία με αφαίρεση βαθμών (σε πρώτο στάδιο) και μετά την καταδικαστική πρωτόδικη απόφαση ισχυρίζεται πως θα συνεχίσει με έφεση, προκειμένου να επιτευχθεί ο στόχος. Η εν λόγω ενέργεια ίσως υποβαθμίζει την ιστορία της ομάδας πολύ περισσότερο από έναν υποβιβασμό ή τους ανεγκέφαλους που εισέβαλαν στο γήπεδο, καθώς δεν ταιριάζει σε καμία περίπτωση με τις αξίες που πρεσβεύει η ΑΕΚ.

Ας δούμε όμως τα πράγματα από την αρχή. Ο υποβιβασμός μιας ομάδας σίγουρα δεν αποτελεί «παράσημο». Ιδίως από τη στιγμή που η ΑΕΚ μπορούσε να ξεστομίσει με υπερηφάνεια ότι ήταν η μια από τις τέσσερις ελληνικές ομάδες (μαζί με Ολυμπιακό, Παναθηναϊκό, ΠΑΟΚ) που δεν είχαν υποβιβαστεί. Σε κάθε περίπτωση όμως δεν αποτελεί καταστροφή, ούτε μειώνει την ιστορία μια ομάδας. Στο εξωτερικό υπήρξαν ομάδες-μύθοι του αθλήματος που υποβιβάστηκαν περισσότερες από μια φορές και επανήλθαν δριμύτερες από ποτέ. Οι πιο λαμπρές σελίδες στην ιστορία των Milan και Manchester United γράφτηκαν μετά τους υποβιβασμούς τους, πράγμα που αποδεικνύει ότι ο υποβιβασμός δεν είναι το τέλος. Κανένας υποβιβασμός δεν στέρησε το δικαίωμα σε αυτές τις ομάδες να πρωταγωνιστήσουν και πάλι. Φυσικά αυτό δεν έγινε αμέσως, αλλά μετά από κάποια χρόνια. Το σημαντικό όμως είναι πως δεν ήρθε το τέλος τους. Ειδικά στην περίπτωση της Milan, μέσα σε 5 χρόνια από την άμεση επάνοδό της, διέθετε μια από τις καλύτερες ομάδες όλων των εποχών στην Ευρώπη.

Η είσοδος των ανεγκέφαλων οπαδών (και όχι φιλάθλων όπως γράφτηκε από μερίδα του τύπου) σίγουρα δεν «τιμά» την ομάδα. Αποτελεί όντως ένα «μελανό σημείο» για την ΑΕΚ, όπως θα αποτελούσε για οποιαδήποτε ομάδα. Ακόμη περισσότερο τη στιγμή που η ομάδα υποβιβάστηκε και με τα δυο πόδια εξαιτίας τους. Συνολικά η πράξη αυτή «μικραίνει» το σύλλογο, ακριβώς γιατί η λογική της δεν συμβαδίζει με τις αξίες και τις πρακτικές της ΑΕΚ. Σε φυσιολογικές περιπτώσεις αυτό θα ήταν το αποκορύφωμα της ασέβειας προς το σύλλογο. Και πάλι όμως όσοι παίρνουν τις αποφάσεις για χάρη της ομάδας κατάφεραν να κάνουν το βήμα παραπάνω με τις δικαστικές μάχες που δίνουν, πράττοντας μια τεράστια ύβρη απέναντι στην ιστορία της.

Η ιστορία μιας ομάδας δεν γράφεται αποκλειστικά και μόνο στις τέσσερις γραμμές του γηπέδου. Σε πολλές περιπτώσεις μάλιστα ξεκινά ακόμη και πριν την ίδρυσή της. Μια τέτοια περίπτωση είναι και η ΑΕΚ, η ιστορία της οποίας ξεκινά από τους διωγμούς της Μικράς Ασίας, μερικά χρόνια πριν την επίσημη ίδρυσή της.

Οι ιδρυτές και οι υποστηρικτές του συλλόγου ήταν στην συντριπτική τους πλειοψηφία πρόσφυγες, ήδη από το 1924. Ήταν δηλαδή άνθρωποι που μέσα σε μικρό χρονικό διάστημα μετατράπηκαν από «ισχυρούς» σε «ανίσχυρους» και εισχώρησαν σε μια νέα κοινωνία που δεν τους υποδέχτηκε με «ανοιχτές αγκάλες». Όμως παρά τα νέα δεδομένα, ήταν και περήφανοι για τις αξίες και την τεράστια «κληρονομιά» που κουβαλούσαν στις πλάτες τους. Δεν καταδέχτηκαν τη λαμογιά, ούτε προσπάθησαν να συμμαχήσουν και να εισχωρήσουν στους κύκλους των ισχυρών για να βελτιώσουν τη ζωή τους. Η «καλύτερη ζωή» θα ερχόταν μέσα από την δική τους δουλειά, το μόχθο και την αξία τους.

Οι σύλλογοι είναι στην πραγματικότητα «ζωντανοί» οργανισμοί και όπως ήταν επόμενο, αυτοί οι άνθρωποι δημιούργησαν το DNA της ΑΕΚ. Τα κατώτερα κοινωνικά στρώματα στα οποία άνηκαν οι περισσότεροι διαμόρφωσαν και την «ιδεολογία» της ομάδας. Ως «αδύνατοι» δεν θα μπορούσαν ποτέ να υποστηρίξουν ή να συμμαχήσουν με τον ισχυρό. Αυτό μεταφράστηκε σε πολιτικό επίπεδο με μια ημιεπίσημη ροπή προς αριστερές ιδεολογίες (γι’ αυτό και ήταν τόσο σημαντική η χειρονομία του Κατίδη για τη συγκεκριμένη ομάδα) και σε ποδοσφαιρικό/παρασκηνιακό επίπεδο στην αποχή της από τα κέντρα αποφάσεων στη μεγαλύτερη διάρκεια της ιστορίας της.

Ακόμη και όταν η ΑΕΚ είχε τη δυνατότητα στην εποχή Μελισσανίδη να στήσει τη δική της «παράγκα» (και όντως είχε ισχυρότερο λόγο στις αποφάσεις), τα παρασκηνιακά δρώμενα δεν είχαν καμία σχέση με τις παρασκηνιακές δυναστείες άλλων ομάδων. Τόσο η «θέση» της σε αυτούς τους κύκλους σε όλες της δεκαετίες της ζωής της, όσο και το επίπεδο των ομάδων της που κατακτούσαν τρόπαια επιβεβαιώνουν τα παραπάνω.

Όλα αυτά τα χρόνια η ΑΕΚ όχι μόνο υποστήριζε τις καταβολές της, αλλά συνήθιζε να «επιτίθεται» σε αντίπαλες ομάδες, όταν έκρινε πως είχαν «ανήθικη» συμπεριφορά. Οι ανακοινώσεις του 2008 περί «πρωταθλήματος στα χαρτιά» του Ολυμπιακού (για την παράνομη συμμετοχή του Βάλνερ της Καλαμαριάς) ηχούν ακόμη στα αυτιά μας. Το ίδιο και αυτές του 2005, που τα έβαζαν με τη δικαιοσύνη. Τον Ιανουάριο εκείνου του χρόνου ο Πανιώνιος αντιμετώπιζε τον Ολυμπιακό. Οι οπαδοί των δύο ομάδων μετέτρεψαν το γήπεδο σε πεδίο μάχης και ο αγώνας αναβλήθηκε, με τους ερυθρόλευκους να τιμωρούνται με μηδενισμό του αγώνα και αφαίρεση τριών βαθμών. Η υπαιτιότητα των οπαδών του Ολυμπιακού αναγνωρίστηκε από το δικαστήριο, γι’ αυτό και τιμωρήθηκε με πρόστιμο-μαμούθ 300.000 ευρώ και κάποιες αγωνιστικές κεκλεισμένων των θυρών. Μετά από λίγες ημέρες όμως στην έφεση που υπέβαλαν οι ερυθρόλευκοι, το νέο δικαστήριο ανέτρεψε την πρωτόδικη απόφαση, ανέστειλε την αφαίρεση βαθμών και αποφάσισε την διεξαγωγή εν τέλει του αγώνα, στον οποίο ο Ολυμπιακός κέρδισε και με αυτούς τους βαθμούς αναδείχτηκε πρωταθλητής. Το σκεπτικό του δικαστή ήταν πως οι ομάδες δεν ευθύνονταν για τα επεισόδια (τότε γιατί τιμωρήθηκαν;), αλλά ο αγώνας δεν πραγματοποιήθηκε με ευθύνη του διαιτητή! Τότε λοιπόν η ΑΕΚ ήταν «πυρ και μανία» με τη δικαιοσύνη…

Επειδή όμως η ιστορία επαναλαμβάνεται την πρώτη φορά σαν τραγωδία και τη δεύτερη σαν φάρσα, πριν από 10 μέρες είχαμε την αντίστοιχη περίπτωση, με τη διαφορά πως η ΑΕΚ αγωνιζόταν εντός έδρας, ο αγώνας είχε ξεκινήσει και μόνο οι δικοί της οπαδοί είχαν υπαιτιότητα. Ενώ οι παίκτες και οι προπονητές των ομάδων έτρεχαν να σωθούν κατά την εισβολή των οπαδών που διέλυσαν τα πάντα, η υπερασπιστική γραμμή της ΠΑΕ είναι ότι ο αγώνας δεν ξεκίνησε και πάλι με ευθύνη του διαιτητή, καθώς το γήπεδο ήταν κατάλληλο! Χρησιμοποιήθηκε δηλαδή η ίδια υπερασπιστική γραμμή που «χλευάστηκε» πριν από μερικά χρόνια από την ομάδα και οδήγησε σε μια απόφαση-παρωδία για οποιαδήποτε στοιχειωδώς πολιτισμένη χώρα του κόσμου. Για να θεωρηθεί δηλαδή ένα γήπεδο ακατάλληλο για αγώνα, μάλλον πρέπει να έχει πέσει ατομική βόμβα λίγο πριν την έναρξη… Ο Ολυμπιακός όντας πανίσχυρος, χρησιμοποίησε αυτό το πλεονέκτημα και ένα σύστημα που ο ίδιος δημιούργησε. Δεν ήταν η πρώτη φορά στην ιστορία του που το έπραξε ή που επικαλέστηκε το «λαϊκό αίσθημα», βάζοντας μπροστά το μέγεθος της ομάδας. Η προσπάθεια όμως διαστρέβλωσης μιας απόφασης που είναι σύμφωνη με τους ισχύοντες νόμους και «προστατεύει» το ίδιο το άθλημα για χάριν του συμφέροντος της ομάδας, είναι μια συμπεριφορά που αντιβαίνει τις αξίες της ΑΕΚ.

Είναι πραγματικά τραγικό να παρακολουθούμε ανθρώπους που νοιάζονται για το ποδόσφαιρο και ισχυρίζονται πως γνωρίζουν την ιστορία της ΑΕΚ, όπως ο Τραϊανός Δέλλας να υπερασπίζονται αυτή την τακτική και να μην αντιλαμβάνονται το κακό που κάνουν. Οι συμπεριφορές αυτές και το ευκαιριακό κέρδος μιας τέτοιας απόφασης είναι σε θέση να αμαυρώσουν πολύ περισσότερο την ομάδα από οποιοδήποτε υποβιβασμό ή πράξη ανεγκέφαλων. Για 89 χρόνια οι φίλοι της ομάδας προτιμούσαν συνειδητά μια αποτυχία με «καθαρό κούτελο», παρά μια επιτυχία εμποτισμένη με διαφθορά και αυτό τους ξεχωρίζει από τους περισσότερους. Ακόμη κι αν τα οικονομικά δεδομένα επιβάλουν άλλου είδους συμπεριφορές, οι διοικούντες οφείλουν τουλάχιστον να σεβαστούν κάποιες αξίες που διαμορφώθηκαν προτού ακόμη οι ίδιοι μάθουν να προφέρουν τη λέξη «ΑΕΚ».

Υ.Γ. Η λογική πως σε αντίστοιχες περιπτώσεις του παρελθόντος δεν υπήρξε τιμωρία, άρα πρέπει και τώρα να μην υπάρξει προσβάλει τουλάχιστον τη νοημοσύνη του κόσμου. Κανείς δεν υποστήριξε ότι η μη τιμωρία αρκετών ομάδων ήταν σωστή. Μια νέα λάθος απόφαση όμως δεν διορθώνει την προηγούμενη. Αν κάποια στιγμή θέλουμε να βελτιωθεί το ποδόσφαιρο στην Ελλάδα, πρέπει να υπάρχει ισονομία και προπάντων να ισχύουν οι νόμοι, ακόμη κι αν αφορούν στην ομάδα μας.

Σχολιάστε..

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s